Bij 200 leden verloten we 3 maanden gratis Society! Meld je nu aan om kans te maken
  • 0 Items - €0,00
    • Geen producten in de winkelwagen.
Nieuwsbericht afbeelding (1)

Op 15 oktober verschijnt het Young Adult-debuut van Linda van Dijk. In De Vloekenbreker stuurt Linda haar lezers een moeras vol monsters in, achter een gestolen amulet aan. Het is een spannend en avontuurlijk verhaal, maar hoe ontstond dit boek eigenlijk?

 

Hoe ben je op het idee gekomen voor dit boek?

“Het eerste idee was heel anders: Roan was toen nog een échte Vloekenbreker en geen oplichter. Het zat al een tijdje in mijn hoofd, maar ik weet niet meer waar dat vandaan kwam. Toen ik eindelijk begon met schrijven, werd het verhaal al snel heel anders. Ik heb elementen gepakt die ik zelf heel tof vind, maar de precieze oorsprong is lastig te herleiden.”

 

Wie is je favoriete personage uit het boek?

“Hier kan ik niet uit kiezen! Roan en Tobias zijn toch wel mijn favorieten, maar ik heb ook een zwak voor Sef. Ze zijn alle drie heel anders en hebben ook zeker hun mindere kanten, maar ik zou ze allemaal niet kunnen schrappen.”

 

En wie was je favoriete personage om te schrijven?

“Dit is ook een lastige! Ik denk Tobias, ik vond het heel leuk om met zijn knorrige karakter aan de slag te gaan. Dat gekibbel tussen hem en Roan is heerlijk om te schrijven.”

 

Welk hoofdstuk was het makkelijkst om te schrijven?

“Elk hoofdstuk met actiescènes! Daarvan weet ik dan opeens precies wat er moet gebeuren. Er zijn twee hoofdstukken tijdens de tocht door het moeras die ik vrij vroeg al in mijn hoofd had zitten: het hoofdstuk met de Echovelden, en die met het moerasmonster. Die stonden echt zó op papier! Ze horen ook bij mijn favoriete hoofdstukken.”

 

Hoe ging het schrijfproces in het algemeen?

“Eigenlijk heel erg soepel, de eerste versie stond binnen zeven weken op papier. Ik ga niet doen alsof dat altijd makkelijk was, want ik schreef elke dag veel woorden en daar had ik echt niet altijd zin in. Soms zat ik een beetje vast en wist ik minder goed wat er moest gebeuren, maar dan dwong ik mezelf om toch door te schrijven om maar gewoon verder te komen in het verhaal. Maar ik heb vooral erg veel plezier gehad aan het schrijven van De Vloekenbreker en het was een goede uitlaatklep in een periode waarin ik wat minder goed in mijn vel zat.”

 

Welke muziek past bij het boek?

“Dit is echt een allegaartje van verschillende muziekstijlen. Ik luister veel instrumentale (film)muziek van bijvoorbeeld Hans Zimmer tijdens het schrijven, maar er zijn ook een paar nummers die ik in die periode veel geluisterd heb en voor mij erg passen bij de mood van het verhaal, al hebben ze er tekstueel gezien niet per se veel mee te maken. Dat zijn bijvoorbeeld Greek Tragedy van The Wombats, Bones van Josua Peter en Austin van Dasha.”

 

Heb je een fun fact over het boek/verhaal?

“Schrijvers hebben het vaak over schrappen, maar ik heb in de redactie voornamelijk beschrijvingen en zelfs extra scènes bijgeschreven. De Vloekenbreker is daardoor 8.000 woorden langer geworden! Ik ben zelf gek op Indiana Jones en daar kun je ook wat kleine knipogen van terugvinden in het laatste deel van het boek.”

 

Waarom moeten mensen dit boek echt lezen?

“De Vloekenbreker is een ontzettend spannend verhaal geworden vol elementen die ik zelf graag lees, maar nog niet in veel boeken heb gevonden. Het is een avontuurlijke queeste met een magisch landschap en een vleugje magie, zonder meteen intimiderend te zijn voor beginnende fantasylezers. Ik zie het zelf vooral als een avonturenverhaal vol gevaren. Het is echt uniek geworden!”

 

Benieuwd geworden naar het boek? Lees hier meer over De Vloekenbreker