S. Christina: “Met De val van de Ekster wilde ik een wereld creëren waarin identiteit en empathie centraal staan”

Wat zou jij doen als je 24 uur iemand anders was? Die vraag staat centraal in De val van de Ekster, het nieuwe boek van S. Christina, bekend van de Lara Polaris-serie. In haar vierde Young Adult-verhaal neemt ze de lezer mee in een dystopische wereld vol magische drugs, futuristische technologie en een gevaarlijke levensruil. In dit blog biedt S. Christina een inkijkje in het creëren van de personages en de wereld van De val van de Ekster.

“Het verhaal ontstond uit een nachtmerrie, waarin ik droomde dat ik gevangen zat in het lichaam van iemand anders”, zegt S. Christina. De nachtmerrie bracht ze tot leven in een gevaarlijk experiment dat middelbare scholieren in het fictieve Rivera dwingt om deel te nemen aan een levensruil. Ook de hoofdpersonages Lola en Jessie wisselen van lichaam en moeten vierentwintig uur lang ervaren hoe het is om in de schoenen van de ander te staan. “Voor Jessie is het de ultieme kans om een actie te ondernemen die ze anders niet zou durven, waarmee ze haar droom waarmaakt. Voor Lola is het een regelrechte nachtmerrie: ze belandt in de onderwereld.”

S. Christina houdt ervan om personages, en wat ze onder de oppervlakte verbergen, uit te werken. “Ik vroeg me af wie het meest met elkaar zou botsten. Lola en Jessie kwamen in beeld als tegenpolen”, vertelt ze. S. Christina begon met het schrijven over Jessie als dief in de onderwereld. Jessie, beter bekend als de Ekster omdat ze alles steelt wat glinstert, gaf ze een tragische achtergrond. Maar ook Lola, die vaak in de schijnwerpers staat, blijkt niet zo’n rooskleurig leven te hebben als het lijkt. Beide personages dragen geheimen met zich mee die ze achterhouden voor de buitenwereld, wat de levensruil des te spannender maakt.

Ook stortte S. Christina zich op de vraag waarom de levensruil ooit is begonnen. Ze creëerde de geschiedenis van Antares rondom de Zilverzee. De zee is in het verleden vergiftigd doordat arbeiders chemisch afval loosden uit protest tegen de klassenmaatschappij. Als gevolg is de hoofdstad op het schiereiland omgeven door gif. “De Levensruil is bedacht als een reactie daarop”, legt ze uit. “Dit mocht nooit meer gebeuren, dus moesten jongeren meer empathie voor elkaar krijgen door letterlijk in de schoenen van de ander te gaan staan.”

Daarnaast werkte S. Christina de wereldopbouw uit, waarbij ze zich baseerde op de moderne wereld. Om het experiment te kunnen laten plaatsvinden, waren nieuwe technologische uitvindingen nodig. Zo dragen de personages de IdentiChip: een geïmplanteerde chip die dient als identiteitsbewijs, bankpas en als middel om van lichaam te kunnen wisselen. “Ik heb toekomstige uitvindingen doorgetrokken naar de wereld van De val van de Ekster”, vertelt ze. Zo bestaan er in het boek ook smartbrillen en gevels die van kleur veranderen wanneer iemand het huis verlaat. “Ik hou ervan om met moderne werelden te spelen en vroeg mezelf telkens af: hoe zou dat er realistisch uitzien?”

Voor de onderwereld liet S. Christina zich inspireren door series als Peaky Blinders en Breaking Bad. “Ik koos voor een geheime plek in de onderwereld die eigenlijk direct in het oog springt. Lucifer is de baas van de onderwereld en huist zich in het grootste casino van de stad. Dat contrast sprak me aan.” Ook baseerde ze zich op bekende criminelen, zoals Willem Holleeder en El Chapo. “Dictators, drugsbazen en andere duistere figuren kunnen twee kanten hebben”, zegt ze. “Ze kunnen geliefd zijn omdat ze goede dingen voor je kunnen doen, maar tegelijkertijd laten ze zomaar mensen omleggen. Dat maakt ze nóg enger.” Om haar personages beter in te kleuren, probeerde ze hun verschillende kanten te vangen in hun redenen en motivaties.

Benieuwd naar de rest van het boek? Lees hier meer over De val van de Ekster.