Lisette Kuijt heeft inmiddels twee mysterie-boeken op haar naam staan: De eeuwige nacht (2024) en Over liefde, vriendschap en andere dode dingen (2025). Hoewel Over liefde, vriendschap en andere dode dingen later is verschenen dan De eeuwige nacht, begon ze al op haar achttiende met het schrijven van het boek. In deze blog onthult Lisette het verhaal achter het mysterie.
“Het voelt voor mij alsof Over liefde, vriendschap en andere dode dingen mijn eerste boek is”, zegt ze. “Het verhaal bestaat al heel lang, het is het eerste dat ik ooit heb geschreven.” Al heeft het verhaal er niet altijd zo uitgezien, benadrukt ze. Er zijn vele versies geweest, die erg van elkaar verschillen. Oorspronkelijk draaide het verhaal om een studentenmoord en had het een grimmige toon. Later vertaalde ze het naar een verhaal dat geschikter was voor jongeren: “Ik wilde er een Young Adult-verhaal van maken, dus ben ik gaan herschrijven.”
Ook wist ze nog niet hoe het verhaal zou lopen: “In elke versie kwam een ander personage om het leven en had weer iemand anders de daad gepleegd. Mij ging het meer om de setting en sfeer van het verhaal”, vertelt ze. In Over liefde, vriendschap en andere dode dingen speelt de omgeving dan ook een grote rol. Het strandhuis, de kust en het weer hebben allemaal invloed op de sfeer van het verhaal, dat geïnspireerd was op haar eigen jeugd in Katwijk.
Een andere inspiratiebron waren de mysterie-boeken waarmee ze van jongs af aan is opgegroeid, zoals detectiveverhalen uit de jaren ’50. Dit is ook het genre dat ze zelf het liefste leest: “Ik hou heel erg van puzzelen, om over de mysteries na te denken en alles na te gaan. Daarbij vind ik de psychologie achter de mysteries heel interessant, zoals de beweegredenen van de personages”, zegt ze. In haar eigen murder mystery komt dit ook terug binnen de vriendengroep: iedereen heeft zijn eigen geheimen en verbergt die voor de rest van de groep.
Door verschillende perspectieven in te zetten, kon Lisette elk personage verkennen en de onderlinge relaties goed weergeven. Het personage Olivier vond ze het leukst om te schrijven, omdat hij de meeste humor heeft. “Hij is er altijd al geweest, in elke versie. Alleen heeft hij nu een grotere rol gekregen.” Sommige personages voegde Lisette later in het verhaal toe, terwijl andere hetzelfde bleven.
Eén moment mocht niet ontbreken in het verhaal en is ook Lisettes favoriete scène: “In het begin van het boek viert de vriendengroep het verjaardagsfeest van Ellie, maar dat loopt al snel uit de hand. Er is al zoveel gaande.” Tijdens het feest leren we de personages écht kennen en voelen we de onderhuidse spanning tussen hen toenemen. Het is ook de avond dat één van hen wordt vermoord. De vriendengroep volgt verborgen aanwijzingen, stuit op talloze geheimen en staat voor zenuwslopende dilemma’s die vriendschap en liefde op het spel zetten.
Benieuwd naar de rest van het boek? Lees hier meer over Over Liefde, vriendschap en andere dode dingen.